22 Kasım 2010 Pazartesi

Can Dündar / Yalnızlığa Alışmalı

 
 
Bavulları hep toplu durmalı insanın... Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı... Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vaz­geçmeli... İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı... Yalnızlığa alışmalı...... Çünkü \"omuz omuza\" günlerin vakti geçti. Dayanışma... günümüz borsasının değer kaybeden hisse senet­lerinden biri artık... Bireyin keşif çağı, geride kı­rık dökük yalnızlıklar bıraktı. Terörün bile bireyselleştiği çağdayız. Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır. İşte o yüzden alışmalı yalnız­lığa... Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan... Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı... Hüzünlü bir şarkıyla paylaşı­lan gecelerde başım dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli... Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı... Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar aşmalı evin en görünür duvarlarına... \"Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşmılsa yalnızlık olmaz\" dizeleriyle başlamalı güne... Telesekretere \"şu anda size cevap verebilecek kim­se yok\" denmeli, \"... belki de hiçbir zaman olmaya­cak...\" Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı... Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır. Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür. O yüzden en sessiz gecelerde \'\'doğruydu, yaptım\"la teselli bulmalı insan... Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı... Kendiyle he­saplaşmaya çalışmalı... Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır ol­malı... Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli... Sessizliği, sese dönüştürebilmeli... Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan... Yollarla barışmalı... Yalnızlığa alışmalı...
 
not : son zamanlardaki yaşadıklarım ve bu yaşadıklarımın sebep olduğu düşüncelerimin dile getirilişini buldum bu satırlarda,sevgili arkadaşım , fatma48-hazanyagmuru4  hatta kader,daşım diyeyim feyste yayımlamış izniye aldım .
 

5 yorum:

mormenekselerr dedi ki...

çok duygulandim bak şimdi amaaaaaaa...

ÖRGÜÇANTAM dedi ki...

bende okudum sevgili fatmada duygulandım . ama inadına dik durmayı bilen cesur yüeklersiniz farkında yada değil .
benim gözümde öylesiniz ve olmalısınız..

canısım ben fatmayı izmirli blogcular buluşmasında tanıdım dünya güzeli bir yürek, çok şeker torunuyla gelmişti.

her iki kocaman yüreğe rabbimden kocaman güç diliyorum öptüm.

nel dedi ki...

The blog is very good!
Congratulations!
http://nelsonsouzza.blogspot.com

nurşen dedi ki...

Selamlar Fisunum,nasılsın canım,sevgili kardeşin nasıl.
Ne güzel yazmış değilmi sevgili Can Dündar yüreğine sağlık.Bizimle paylaştığın için teşekkürler canım benim.
Sevgiler

mete han dedi ki...

Bloğunuzda birden çok güzel paylaşımlar var.Bu paylaşımlarınız için teşekkür eder ve Galvaniz çöp konteyner olarak başarılarınızın devamını dileriz.